Ik had dit jaar de kans om naar de FLUPA UX DAGEN, een benchmarkevenement op het gebied van UX Design in Frankrijk.
Dit was mijn eerste editie en ik werd vergezeld door mijn collega Anaïs Bernard (Productontwerper). We waren benieuwd naar de conferenties, omdat het programma en het thema interesseerde ons.
Ontwerp, tussen erfgoed en toekomst
Deze editie van Flupa UX Days in 2025 was uniek.
In een onzekere context, tussen economische spanningen, omwentelingen rond kunstmatige intelligentie en verlies van oriëntatie, komt de ontwerpgemeenschap bijeen om de betekenis van wat ze doen in twijfel te trekken.
Het thema “UX & Transmissie” diende als rode draad voor een collectieve reflectie: hoe kunnen we onze praktijken en waarden overdragen om een wenselijkere, inclusievere en duurzamere toekomst te bouwen?
Een opgeschort, helder en noodzakelijk moment, waarin elk gesprek op zijn eigen manier leek te reageren aan deze zoektocht naar betekenis.
Ik stel voor dat we nog eens samenkomen voor de conferenties en de feedback die de meeste impact op mij hebben gehad. en om de concrete lessen die ik hieruit heb geleerd met jullie te delen.
Ontwerp in het tijdperk van de generatieve economie, door Anne Asensio
Dankzij haar ruime ervaring in industrieel ontwerp, met name bij Renault en later bij Dassault Systèmes, brengt zij een visie op ontwerp mee die verder gaat dan interfaces: we hebben het hier over complexe, ingebedde systemen, die verbonden zijn met industriële realiteiten zoals de automobiel- of luchtvaartindustrie – sectoren waar de tools en methodologieën vaak vooruitlopen op de onze.
In het bijzonder presenteerde zij het gebruik van digitale tweeling bij Dassault Systèmes: 3D-omgevingen waarmee scenario's voorafgaand aan de productie kunnen worden gesimuleerd met indrukwekkende precisie.
Deze omgevingen bieden nieuwe mogelijkheden voor samenwerking op het gebied van ontwerp, waardoor complexe scenario's al vóór de productiefase gezamenlijk kunnen worden onderzocht.
Een aanpak die een betere anticipatie op de gevolgen bevordert, zelfs als alles uiteindelijk afhangt van van wat we ermee doen.
👉 Wat ik me herinner: Het belang om design te zien als een diepgewortelde collectieve benadering, waarbij de mens centraal blijft staan, zelfs met steeds complexere tools. Het is een echte reminder: vergeet de kracht van collectieve intelligentie niet, de noodzaak om elkaar in het echt te ontmoeten, op locatie, om verbindingen te creëren en "samen te leven".
En in het tijdperk van generatieve AI krijgt dit idee nog meer betekenis. Zoals Anne Asensio het zo treffend verwoordde: we begeven ons een beetje op onbekend terrein – we kunnen er net zo goed samen naartoe gaan. Deel onze ervaringen, onze twijfels, onze ontdekkingen. Blijf niet geïsoleerd, maar leer van elkaar. Misschien is dit wel het beste tegengif tegen de ondoorzichtigheid van technologie: samen vooruitgaan, met behoud van de menselijke maat.
Ontwerp voor een levende wereld, door Nicolas Roesch
Van gebruikersgericht ontwerp naar levensgericht ontwerp.
Met intelligentie en nederigheid nodigde Nicolas Roesch ons uit om de focus te veranderen en te ontwerpen niet meer voor ou contre de levenden, maar avec hem.
Op het programma: biophilic design, interspecies, gevoelige mediatieobjecten en bovenal een uitnodiging tot de levende als belanghebbende herintegreren.
Hij bracht ons van ‘gebruikersgericht ontwerp’ naar ‘levensgericht ontwerp’ en nodigde ons uit om onze praktijken te heroverwegen vanuit het perspectief van duurzaamheid, verbinding met het gebied en onderlinge afhankelijkheden.
Onder de assen die hij deelde, Vooral het idee over het denkbeeldige sprak mij als ontwerper aan. Hij herinnerde ons eraan dat onze visuele cultuur geleidelijk aan losgekoppeld is geraakt van het levende: "Als je meer logo's kent dan boombladeren, dan begrijp je waarom we onze verbeelding opnieuw moeten bevolken." Deze zin is treffend omdat het ons eraan herinnert hoezeer de natuur is verdwenen uit onze verhalen, onze ficties, onze beelden en onze kinderspelletjes.
Dit was de belangrijkste reden voor hem om ZOEPOLIS op te richten: het levende weer centraal stellen in onze ontwerpverhalen en -praktijken. Want als het levende niet in onze verbeelding zit, zit het ook niet in onze projecten.
👉 Wat ik me vooral herinner is de wens om niet alleen voor de levenden te ontwerpen, maar mét hen. Dat doe ik door het ongemak dat dat met zich meebrengt te accepteren, door te vertragen en te leren omgaan met andere vormen van leven en denken.
Nicolas Roesch vertelt hierover "ongemakkelijke coalities" —zoals die met wespen, waar niemand van houdt, maar waar toch rekening mee gehouden moet worden. Het daagt ons gebruikelijke comfort uit, omdat we altijd al voor menselijk comfort hebben ontworpen.
Tot slot vat deze zin van Arthur Westwood, geciteerd door Nicolas, de rol van design goed samen: "De territoria van de aarde, inclusief steden, zijn de plekken waar mensen en niet-mensen het leven met elkaar blijven verweven. Design kan een uitnodiging worden om bewuste en effectieve wevers te worden van het web van het leven."
UX in de gezondheidszorg: overbrengen om de arts beter te waarschuwen en de patiënt beter voorlichten, door Clémence Mayolle
Deze feedback benadrukt een fundamentele uitdaging van gezondheidszorgontwerp: medische gegevens begrijpelijk, bruikbaar en toegankelijk maken, in het hele zorgtraject, voor alle belanghebbenden – artsen, apothekers, patiënten.
De kern van deze aanpak: transmissie. Het gaat erom de juiste informatie op het juiste moment te delen, zonder de gebruiker te overweldigen met onnodige meldingen. Te veel meldingen maken de melding ongedaan, maar te weinig ondermijnen de veiligheid van de zorg.
Het is daarom essentieel om slimmere waarschuwingen te ontwerpen, gegevens gedetailleerd te contextualiseren en ondersteuning te bieden die naleving vergemakkelijkt, vanuit de sterke overtuiging: betere overdracht betekent betere zorg.
In deze logica wordt UX in de gezondheidszorg een bemiddelingsinstrument:
- Een goed doordacht opnameplan kan een lange toespraak vervangen.
- Een heldere waarschuwing wordt een moment van therapeutische educatie.
- Een geprint document vergemakkelijkt de samenwerking tussen professionals.
👉 Wat ik me herinner: Informatieontwerp is een krachtige bondgenoot in de gezondheidszorgHet gaat er niet alleen om de informatie leesbaar te maken, maar ook om deze zo te structureren dat medische beslissingen worden ondersteund, de autonomie van de patiënt wordt bevorderd en de coördinatie tussen zorgverleners wordt vergemakkelijkt.
Wat ik in deze aanpak bijzonder waardeer, is de wens om van digitale hulpmiddelen echte overdrachtsmedia te maken: media die helpen begrijpen, naleving bevorderen et een link maken tussen artsen, apothekers en patiënten.
Goed ontwerp is hier niet alleen een heldere interface. Het is een manier van voor meerdere mensen zorgen, door middel van hulpmiddelen die zijn ontworpen om te informeren, te ondersteunen... en uiteindelijk, betere zorg.
Ontwerper in 2030: een veelbelovende werkplaats die het voortouw neemt de evolutie ervan, door Marie-Valentine GALLON
Met de werkplaats “Ontwerper in 2030”Marie Valentin (ontwerper bij Mirakl) bood ons een uniek moment: een stap opzij om gezamenlijk na te denken over wat we willen worden, in een beroep dat voortdurend in transformatie is.
In een context van technologische versnelling, waarin AI evenveel kansen als onzekerheden met zich meebrengt, lag de uitdaging niet in het opstellen van een vast scenario voor de toekomst, maar in het stellen van deze eenvoudige en essentiële vraag: “Hoe willen we evolueren?” Individueel, collectief, strategisch.
De werkplaats, gebouwd als een tijdreizen, heeft sinds 2005 de evolutie van het beroep in kaart gebracht om beter te begrijpen waar we vandaan komen... en waar we naartoe gaan. Van de pixelperfectie van Flash tot de huidige strategische hybridisatie: ontwerpers hebben geleerd te werken met steeds veranderende tools, rollen en vereisten.
Het beroep van ontwerper: tussen de realiteit uit het verleden (2005) en de projectie van de toekomst (2036).
Ik vond het levendige, speelse en boeiende format erg leuk, waarbij projectie, kaartspellen, ronde tafels en het schrijven van een collectief manifest. Speciale vermelding voor de “boosterkaarten” (strategie, data, technologie, maatschappij) die elk hebben geholpen een persoonlijke routekaart voor de komende 5 jaar.
💬 Mijn belangrijkste conclusie: de toekomst van design is geen kwestie van pure technologische beheersing. Het is een houdingeen strategische visieEen ethiek cultiveren.
Ja, met behulp van AI, maar zonder te ontkennen wat ons menselijk maakt: het vermogen om te luisteren, betekenis te geven en verbanden te leggen.
👉 Om te onthouden:
- Design verdwijnt niet, het geëvolueerd.
- Het is aan ons om te zijn motoren van verandering, niet van toeschouwers.
- Om onze teams te ondersteunen, moeten we het recht geven om te experimenteren, twijfelen, zich vergissen.
- Het ontwerp van morgen zal zijn collectief, hybride, verantwoordelijk — en nog steeds diep menselijk.
“Designer in 2030” is er al!
Elk ontwerp is een manifest voor de toekomst door Thorsten JONAS
Hoe zou het zijn als elk ontwerpbesluit een verbintenis zou zijn met de wereld van morgen?
Dit is de overtuiging die Thorsten Jonas, activistische ontwerper, die ons een heldere, krachtige… en uitgesproken politieke conferentie gaf.
Hij stelt vanaf het begin onze oprichtingsbelofte ter discussie: gebruikerscomfort.
Dit comfort, vaak gepresenteerd als een doel op zich, heeft een onzichtbare kosten : onzekerheid onder werknemers (bezorgers, chauffeurs), standaardisatie van steden (Airbnb), vernietiging van lokale bedrijven, etc.
Omdat we te veel willen optimaliseren voor de eindgebruiker, vergeten we anderen: de planeet, gemeenschappen en de toekomst.
Aan de kant van AI is de observatie net zo duidelijk: onder zijn wonderbaarlijke uiterlijk consumeert, exploiteert en verzacht het. Het produceert efficiënte interfaces, maar conform en hol, de verbeelding is verarmd.
👉 Wat ik leuk vond: het vermogen om onze focus verbredenom design alleen uit UX te halen
om het te verankeren sociale en ecologische ecosystemenHet gaat niet langer alleen om denken voor de mens maar avec alle levende wezens.
🛠️ Hiervoor biedt het twee eenvoudige maar krachtige tools:
- een gevolgkartering : som de negatieve gevolgen van een ervaring op,
niet alleen de winst. - Un verrijkte gebruikersreis die omvat sociale, ecologische en temporele effecten
van elke stap.
Als ontwerpers hebben we de kracht om andere verhalen te vertellen, om te creëren meer nuchtere, eerlijkere en meer inclusieve ervaringen.
Kortom, deze conferentie is een oproep. Een oproep om design niet langer te beschouwen als een simpel instrument. van bekering maar een politieke, ethische en ecologische daad.
Denk eraan:
- Nadenken over uitsluitingen : Voor wie ontwerpen we niet? En waarom?
- Bewustzijn van de gevolgen :elke keuze telt, hoe klein ook.
- Derde impact om te integreren : voorbij het bedrijfsleven en de gebruiker,
Laten we ook eens nadenken over de impact milieu-. - Niet langer onderworpen aan systemen : transformeer ze.
Dit moment weerspiegelde een soms vergeten waarheid: Bij ontwerpen gaat het altijd om het maken van keuzes. En elke keuze zegt iets over onze waarden.
Ter afsluiting van UX Days 2025
Deze eerste UX DAYS waren echt verrijkend. Een moment dat je goed doet, waar je met een goed gevoel vandaan komt.
Met veel ideeën en gedachten. Ondanks de vele uitdagingen en spanningen over de toekomst, blijf ik hoopvol over ons vermogen om oplossingen te vinden.
Veel interventies richten zich op de juiste onderwerpen en vertrouwen daarbij op collectieve intelligentie,
creativiteit en onze verantwoordelijkheid voor elke handeling, zelfs de meest triviale.
🤩 Het was ook een gelegenheid om ideeën uit te wisselen met andere ontwerpers, oude collega's te ontmoeten en nieuwe mensen te ontmoeten.
👏 Hartelijk dank aan FLUPA, de vrijwilligers en de sprekers voor deze uitstekende organisatie en de kwaliteitspresentaties.
🖤 Een grote dankjewel ook aan UX Republic voor deze geweldige kans.
Théo MERIEN, Productontwerper bij UX-REPUBLIC
